คนเราเป็นดังที่คิด (ฉบับสั้น)
จิตใจคือพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มนุษย์คือสิ่งที่เขาคิด อุปนิสัยคือผลรวมของความคิดทั้งปวงของเขา มนุษย์คิดอย่างไร ชีวิตก็เป็นเช่นนั้น
พืชงอกจากเมล็ด และไม่อาจเติบโตได้ถ้าไร้ซึ่งเมล็ด เช่นเดียวกัน การกระทำทุกอย่างของมนุษย์งอกเงยจากเมล็ดพันธุ์แห่งความคิดที่ซ่อนอยู่ภายใน การกระทำคือดอกไม้ของความคิด ความสุขและความทุกข์คือผลของมัน มนุษย์เก็บเกี่ยวผลอันขมและหวานแห่งการเพาะปลูกของตนเอง
มนุษย์คือผู้ควบคุมความคิด ผู้หล่อหลอมอุปนิสัย และผู้สร้างโชคชะตาของตนเอง เขาถือกุญแจสู่ทุกสถานการณ์ มีกลไกแห่งการเปลี่ยนแปลงและการฟื้นฟูอยู่ในตนเอง โดยที่เขาอาจทำให้ตนเองเป็นสิ่งที่ปรารถนาได้
เมื่อมนุษย์ตระหนักว่าตนคือพลังสร้างสรรค์ และเริ่มแสวงหากฎแห่งจักรวาลซึ่งการดำรงอยู่ของเขาถูกสถาปนาขึ้น เขาก็กลายเป็นนายที่ฉลาด มุ่งพลังด้วยสติปัญญา และหล่อหลอมความคิดสู่ผลลัพธ์อันอุดม
มนุษย์สร้างหรือทำลายตนเองได้ด้วยน้ำมือของตนเอง ในคลังแสงแห่งความคิด เขาปลอมอาวุธที่ใช้ทำลายตนเอง และยังประดิษฐ์เครื่องมือที่ใช้สร้างปราสาทแห่งความสุข ด้วยการเลือกที่ถูกต้องและการใช้ความคิดอย่างถูกต้อง มนุษย์ขึ้นสู่ความสมบูรณ์แบบ