← กลับ

คนเราเป็นดังที่คิด (ฉบับสั้น)

บท: ch03 · ฟรี ไม่ต้องสมัครสมาชิก

ผลของความคิดต่อสภาพแวดล้อม

จิตใจมนุษย์อาจเปรียบได้กับสวน อาจได้รับการเพาะปลูกอย่างชาญฉลาดหรือปล่อยให้รกร้าง แต่ไม่ว่าจะได้รับการดูแลหรือถูกละเลย มันจำต้องให้ผลผลิต เช่นเดียวกับคนสวนที่เพาะปลูกแปลงผัก คอยกำจัดวัชพืช ปลูกดอกไม้และผลไม้ที่ต้องการ มนุษย์ก็สามารถดูแลสวนแห่งจิตใจได้เช่นกัน ถอนวัชพืชแห่งความคิดที่ผิด ไร้ประโยชน์ และไม่บริสุทธิ์ออกไป และเพาะปลูกดอกไม้และผลไม้แห่งความคิดที่ถูกต้อง มีประโยชน์ และบริสุทธิ์

ความคิดและอุปนิสัยเป็นหนึ่งเดียวกัน อุปนิสัยสามารถแสดงออกและค้นพบตนเองได้ผ่านสภาพแวดล้อม ดังนั้นสภาพภายนอกของชีวิตคนเราจะสัมพันธ์กันอย่างกลมกลืนกับสภาวะภายในเสมอ มนุษย์ทุกคนอยู่ที่ที่เขาอยู่โดยกฎแห่งการเป็นอยู่ ความคิดที่เขาสร้างเข้าไปในอุปนิสัยนำเขามาที่นั่น ไม่มีธาตุแห่งโอกาส มีแต่ผลของกฎที่ไม่เคยผิดพลาด

มนุษย์ถูกโถมกระหน่ำโดยสภาพแวดล้อมตราบเท่าที่เขาเชื่อว่าตนเป็นเหยื่อของสภาวะภายนอก แต่เมื่อเขาตระหนักว่าตนคือพลังสร้างสรรค์และอาจบัญชาดินและเมล็ดพันธุ์ที่ซ่อนอยู่แห่งการเป็นอยู่ของตน เขาก็กลายเป็นนายที่แท้จริง

ทุกเมล็ดพันธุ์แห่งความคิดที่หว่านหรือปล่อยให้ตกลงสู่จิตใจและหยั่งราก ย่อมให้ผลของมันเอง ความคิดดีให้ผลดี ความคิดชั่วให้ผลชั่ว สภาพแวดล้อมมิได้สร้างมนุษย์ แต่มันเปิดเผยเขาให้รู้จักตนเอง มนุษย์มิได้ดึงดูดสิ่งที่ตนต้องการ แต่ดึงดูดสิ่งที่ตนเป็น

ความคิดสัตว์เดรัจฉานตกผลึกเป็นนิสัยแห่งการมึนเมา ซึ่งแข็งตัวเป็นสภาพแวดล้อมแห่งความอดอยากและโรคภัย ความคิดแห่งความกลัวและความสงสัยตกผลึกเป็นนิสัยที่ไม่เด็ดขาด ซึ่งแข็งตัวเป็นสภาพแวดล้อมแห่งความล้มเหลว ความคิดเกลียดชังตกผลึกเป็นนิสัยแห่งความรุนแรง ซึ่งแข็งตัวเป็นสภาพแวดล้อมแห่งการบาดเจ็บ

ในทางกลับกัน ความคิดงดงามตกผลึกเป็นนิสัยแห่งความสง่างาม ซึ่งแข็งตัวเป็นสภาพแวดล้อมที่อบอุ่นและสดใส ความคิดบริสุทธิ์ตกผลึกเป็นนิสัยแห่งการควบคุมตนเอง ซึ่งแข็งตัวเป็นสภาพแวดล้อมแห่งความสงบ ความคิดแห่งความกล้าหาญตกผลึกเป็นนิสัยที่กล้าหาญ ซึ่งแข็งตัวเป็นสภาพแวดล้อมแห่งความสำเร็จ ความคิดที่รักและไม่เห็นแก่ตัวตกผลึกเป็นนิสัยแห่งการลืมตนเพื่อผู้อื่น ซึ่งแข็งตัวเป็นสภาพแวดล้อมแห่งความเจริญรุ่งเรือง

มนุษย์ไม่สามารถเลือกสภาพแวดล้อมได้โดยตรง แต่เขาเลือกความคิดได้ และโดยทางอ้อมแต่อย่างแน่นอน ก็หล่อหลอมสภาพแวดล้อมของตน

ให้มนุษย์เลิกจากความคิดบาป แล้วโลกทั้งโลกจะอ่อนโยนต่อเขา ให้เขากำจัดความคิดที่อ่อนแอและเจ็บป่วย แล้วโอกาสจะผุดขึ้นทุกหนทุกแห่ง ให้เขาสนับสนุนความคิดดี แล้วไม่มีโชคชะตาใดจะผูกมัดเขาไว้กับทุกข์ยาก