บทที่สาม การแหกคุกของอาร์แซน ลูแปง

บทที่สาม การแหกคุกของอาร์แซน ลูแปง

Narrator: อาร์แซน ลูแปงเพิ่งรับประทานอาหารเสร็จ และหยิบซิการ์ชั้นเลิศที่มีแถบทองคำออกมาจากกระเป๋า เขากำลังตรวจสอบมันด้วยความพิถีพิถันผิดปกติ เมื่อประตูห้องขังของเขาถูกเปิดออก เขาแทบไม่มีเวลาจะโยนซิการ์ลงในลิ้นชักและถอยห่างจากโต๊ะ ผู้คุมเดินเข้ามา ถึงเวลาออกกำลังกายแล้ว

Guard: "ผมรอคุณอยู่นะ เพื่อนรัก"

Narrator: พวกเขาออกไปด้วยกัน ทันทีที่ทั้งคู่ลับหายไปตรงทางเลี้ยวของทางเดิน ชายสองคนก็เข้ามาในห้องขังและเริ่มตรวจสอบอย่างละเอียด คนหนึ่งคือสารวัตรเดอซี อีกคนคือสารวัตรโฟลองฟอง พวกเขาต้องการยืนยันข้อสงสัยที่ว่าอาร์แซน ลูแปงกำลังติดต่อกับพวกพ้องนอกคุก เมื่อคืนก่อนหน้านั้น หนังสือพิมพ์กร็องฌูร์นาลได้ตีพิมพ์ข้อความเหล่านี้ส่งถึงผู้สื่อข่าวประจำศาลของตน

Narrator: "มงซิเออร์"

Narrator: "ในบทความล่าสุดของคุณ คุณกล่าวถึงผมด้วยถ้อยคำที่ไม่เป็นธรรมอย่างยิ่ง ก่อนการเปิดการพิจารณาคดีของผมไม่กี่วัน ผมจะเรียกให้คุณมาชี้แจง"

Narrator: "อาร์แซน ลูแปง"

Narrator: ลายมือนั้นเป็นของอาร์แซน ลูแปงอย่างแน่นอน ดังนั้น เขาส่งจดหมายได้ และไม่ต้องสงสัยว่าได้รับจดหมายด้วย เป็นที่แน่ชัดว่าเขากำลังเตรียมการแหกคุกที่เขาประกาศอย่างโอหังไว้

Narrator: สถานการณ์เริ่มทนไม่ได้แล้ว หัวหน้ากองซูว์เรเต มงซิเออร์ ดูดูอา ได้ประสานงานกับผู้พิพากษาสอบสวน เดินทางไปที่เรือนจำและสั่งการผู้คุมเกี่ยวกับมาตรการป้องกันที่จำเป็นเพื่อความปลอดภัยของลูแปง ในเวลาเดียวกัน เขาส่งชายสองคนไปตรวจสอบห้องขังของนักโทษ พวกเขายกหินทุกก้อน ค้นหาเตียง ทำทุกอย่างตามปกติในกรณีเช่นนี้ แต่ไม่พบอะไรเลย และกำลังจะละทิ้งการสอบสวนเมื่อผู้คุมรีบเดินเข้ามาและพูดว่า

Guard: "ลิ้นชักครับ ดูในลิ้นชักโต๊ะสิครับ เมื่อกี้ตอนผมเข้าไป เขากำลังปิดมันอยู่"

Narrator: พวกเขาเปิดลิ้นชัก และเดอซีอุทาน

Dieuzy: "อ้า! คราวนี้เราจับมันได้แล้ว"

Narrator: โฟลองฟองห้ามเขาไว้

Folenfant: "เดี๋ยวก่อน หัวหน้าต้องการทำบัญชีรายการ"

Dieuzy: "ซิการ์นี่เป็นของดีเลยนะ"

Folenfant: "วางไว้ที่เดิม แล้วแจ้งหัวหน้า"

Narrator: สองนาทีต่อมา มงซิเออร์ ดูดูอาตรวจสอบสิ่งของในลิ้นชัก ก่อนอื่นเขาพบมัดกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ตัดมาเกี่ยวกับอาร์แซน ลูแปงจากอาร์กุสเดอลาเพรสส์ จากนั้นก็เป็นกล่องยาสูบ ไปป์ กระดาษบางที่เรียกว่า "เปลือกหัวหอม" และหนังสือสองเล่ม เขาอ่านชื่อหนังสือ เล่มหนึ่งเป็น Carlyle's Hero-Worship ฉบับภาษาอังกฤษ อีกเล่มเป็น Elzevir ที่สวยงาม ปกทันสมัย คือ Manual of Epictetus ฉบับแปลภาษาเยอรมันตีพิมพ์ที่เมืองเลเดนในปี 1634 เมื่อตรวจดูหนังสือ เขาพบว่าทุกหน้าถูกขีดเส้นใต้และมีบันทึกกำกับไว้ พวกมันถูกเตรียมเป็นรหัสสำหรับการติดต่อ หรือเพียงแค่แสดงถึงนิสัยรักการศึกษาของผู้อ่านกันแน่? จากนั้นเขาตรวจดูกล่องยาสูบและไปป์ สุดท้ายเขาหยิบซิการ์ชื่อดังที่มีแถบทองคำขึ้นมา

Chief of Sûreté: "ฟิชทร์! เพื่อนเราได้สูบซิการ์ดีๆ นะนี่ เฮนรี เคลย์"

Narrator: ด้วยนิสัยอัตโนมัติของคนสูบบุหรี่ตัวยง เขาวางซิการ์ไว้ใกล้หูแล้วบีบมันให้กรอบ ทันใดนั้นเขาก็อุทานด้วยความประหลาดใจ ซิการ์นั้นยุบตัวลงภายใต้แรงกดของนิ้วเขา เขาตรวจดูอย่างละเอียดขึ้น และพบสิ่งสีขาวอยู่ระหว่างใบยาสูบ อย่างนุ่มนวล ด้วยความช่วยเหลือของเข็มหมุด เขาดึงม้วนกระดาษบางเฉียบออกมา ซึ่งเล็กกว่าไม้จิ้มฟันเสียอีก มันคือจดหมาย เขาคลี่มันออก และพบข้อความเหล่านี้ ซึ่งเขียนด้วยลายมือของผู้หญิง

Chief of Sûreté: "ตะกร้าถูกวางแทนที่อันอื่นแล้ว แปดในสิบพร้อมแล้ว เมื่อกดที่เท้าด้านนอก แผ่นโลหะจะเลื่อนลง ตั้งแต่สิบสองถึงสิบหกทุกวัน เอช-พี จะรอ แต่ที่ไหน? ตอบกลับทันที วางใจได้ เพื่อนของคุณกำลังดูแลคุณอยู่"

Narrator: มงซิเออร์ ดูดูอาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า

Chief of Sûreté: "มันชัดเจนทีเดียว... ตะกร้า... แปดช่อง... ตั้งแต่สิบสองถึงสิบหกหมายถึงตั้งแต่เที่ยงถึงสี่โมง"

Guard: "แต่เอช-พี ที่จะรอล่ะครับ?"

Chief of Sûreté: "เอช-พี ต้องหมายถึงรถยนต์ เอช-พี แรงม้า เป็นวิธีบอกกำลังของเครื่องยนต์ ยี่สิบสี่เอช-พี ก็คือรถยนต์ยี่สิบสี่แรงม้า"

Narrator: จากนั้นเขาลุกขึ้นและถาม

Chief of Sûreté: "นักโทษกินอาหารเช้าเสร็จแล้วหรือ?"

Guard: "ครับ"

Chief of Sûreté: "และเนื่องจากเขายังไม่ได้อ่านข้อความ ซึ่งพิสูจน์ได้จากสภาพของซิการ์ ก็เป็นไปได้ว่าเขาเพิ่งได้รับมันมา"

Guard: "อย่างไรครับ?"

Chief of Sûreté: "ในอาหารของเขา ซ่อนไว้ในขนมปังหรือมันฝรั่ง บางที"

Guard: "เป็นไปไม่ได้ครับ อาหารของเขาถูกอนุญาตให้นำเข้ามาเพื่อหลอกล่อเขาเท่านั้น แต่เราไม่เคยพบอะไรในนั้นเลย"

Chief of Sûreté: "เราจะหาคำตอบของลูแปงคืนนี้ ให้เขาอยู่ข้างนอกสักครู่ ผมจะนำสิ่งนี้ไปให้ผู้พิพากษาสอบสวน และถ้าเขาเห็นด้วยกับผม เราจะถ่ายภาพจดหมายทันที และในอีกหนึ่งชั่วโมง คุณสามารถนำจดหมายใส่กลับไปในลิ้นชักในซิการ์แบบเดียวกันนี้ นักโทษต้องไม่มีเหตุให้สงสัย"

Narrator: มงซิเออร์ ดูดูอากลับมายังเรือนจำในตอนเย็นพร้อมกับสารวัตรเดอซี ไม่ใช่โดยปราศจากความอยากรู้อยากเห็น จานเปล่าสามใบวางอยู่บนเตาไฟที่มุมห้อง

Chief of Sûreté: "เขากินแล้ว?"

Guard: "ครับ"

Chief of Sûreté: "เดอซี ช่วยหั่นมักกะโรนีนั้นเป็นชิ้นเล็กๆ และเปิดขนมปังนั่นหน่อย... ไม่มีอะไร?"

Dieuzy: "ไม่มีครับ หัวหน้า"

Narrator: มงซิเออร์ ดูดูอาตรวจดูจาน ส้อม ช้อน และมีด — มีดธรรมดาที่มีใบมีดกลม เขาหมุนด้ามไปทางซ้าย แล้วไปทางขวา มันคลายเกลียวออก มีดนั้นกลวง และใช้เป็นที่ซ่อนแผ่นกระดาษ

Chief of Sûreté: "เปอ! ไม่ค่อยฉลาดนักสำหรับคนอย่างอาร์แซน แต่เราต้องไม่เสียเวลา คุณเดอซี ไปค้นร้านอาหารนั้น"

Narrator: จากนั้นเขาก็อ่านข้อความ

Chief of Sûreté: "ผมไว้ใจคุณ เอช-พี จะตามมาในระยะทุกวัน ผมจะไปก่อน โอเรวัวร์ เพื่อนรัก"

Narrator: มงซิเออร์ ดูดูอาอุทานพร้อมกับถูมืออย่างดีใจ

Chief of Sûreté: "ในที่สุด ผมคิดว่าเราได้การณืไว้ในกำมือแล้ว กลยุทธ์เล็กน้อยจากเรา แล้วการแหกคุกก็จะสำเร็จในแง่ของการจับกุมพวกพ้องของเขา"

Guard: "แต่ถ้าอาร์แซน ลูแปงหลุดมือคุณไปล่ะครับ?"

Chief of Sûreté: "เราจะมีคนมากพอที่จะป้องกันสิ่งนั้น แต่ถ้าเขาฉลาดเกินไปล่ะก็ หมาไม่ออกปากก็ต้องออกไม้!"